and under our blue skies marble movie skies i found a home in your eyes we’ll never be apart.
mój brak planu na życie zaczyna mnie wyprowadzać z równowagi, jeśli jako taką kiedykolwiek osiągnęłam. być może nie było jej nigdy, a tylko mi się wydaje, że kiedyś wiedziałam czego chcę. ale pytanie szefowej: ‘a co Ty będziesz robić po tych swoich studiach?’ zasiało we mnie ziarenko niepewności po raz kolejny. chyba za ławto daję sobie to robić, chyba brak mi jakiejś Pewności. i jadąc czasem tramwajem do pracy zastanawiam się, czy jest w tej chwili takie miejsce, w którym być nie powinnam, a chcę. ciągle go szukam. oby ów etap szukania za kończył się we w miarę rozsądnym czasie. na tyle rozsądnym, na ile jest to możliwe z moim brakiem ogarnięcia.
liście zmieniają się w pomarańcze. śliwki, orzechy, kasztany.
piszemy jakiś rodzaj bajki. historię, która się nie powtórzy. w żadnym ze światów. rozdajemy emocje, uczucia, słowa. każdy dotyk ma swoje miejsce. to niesamowite, jak puste byłoby życie bez miłości. o ile mielibyśmy mniej. mniej wszystkiego.
- this is our only chance to make it big.
- c’mon baby let’s do this… naturally.
and although you’re the only home i’ll ever know.
chyba marznę [bez Ciebie]. a nie do końca tak miało być. chłodna pościel gdy kładę się spać. zimne kafelki kuchenne. kubek gorącej herbaty, mój substytut śniadania, paruje bardziej niż zwykle. prawdopodobnie jeszcze nigdy tak bardzo nie czekałam, aż zacznie się kolejny, czwarty już w mojej karierze, rok akademicki. bolesny koniec wakacji, który praktycznie mnie nie rusza.
przyglądam się czasem niektórym ludziom i zastanawiam się, dlaczego postępują tak, a nie inaczej. i nawet jeśli robią źle, to trochę im zazdroszczę. bo ja ciąglę nie wiem nawet od czego zacząć. gdzie postawić Pierwszy Krok. w którą stronę mam iść. podejmowanie decyzji nie jest moją mocną stroną i nigdy nie było. mam tendencję do odwracania się wraz z kierunkiem wiatru. i boję się otwierać drzwi do obcych pomieszczeń.
this time baby i’ll be bulletproof.
for what it’s worth: it’s never too late or, in my case, too early to be whoever you want to be. there’s no time limit, stop whenever you want. you can change or stay the same, there are no rules to this thing. we can make the best or the worst of it. I hope you make the best of it. And I hope you see things that startle you. i hope you feel things you never felt before. i hope you meet people with a different point of view. i hope you live a life you’re proud of. if you find that you’re not, i hope you have the strength to start all over again.
____________
‘watch things on VCR’s, with me and talk about big love
